Wentylacja musi zapewniać podstawową wymianę powietrza w budynku. We właściwie wentylowanym domu świeże powietrze z zewnątrz napływa do pomieszczeń zwykle najmniej zanieczyszczonych: pokoi dziennych lub sypialni. Stamtąd przepływa do przedpokoju, a następnie do pomieszczeń, w których wydziela się dużo zanieczyszczeń i wilgoci, czyli do kuchni, łazienki lub toalety, skąd jest usuwane na zewnątrz. Taki sposób przepływu powoduje, że do pokoi nie napływają zanieczyszczenia i wilgoć z kuchni, łazienki i toalety.

Budowa instalacji nawiewno - wywiewnej

1. Czerpnia - służy do zasysania z zewnątrz świeżego powietrza.

Składa się z: 
    kratki zewnętrznej 
    skrzynki rozprężnej 
    kołnierza do podłączenia kanału

Czerpnie najlepiej montować na ścianach zewnętrznych budynku. Montujemy je z dala od okien, o ile to możliwe od strony nawietrznej budynku, (wytworzy to pewne nadciśnienie nawiewu względem wywiewu, korzystne w przypadku gdy urządzenie z rożnych przyczyn nie pracuje ). W przypadku, gdy do czerpni nie ma dogodnego dostępu z zewnątrz, nie należy stosować siatek ochronnych w kratkach. Z czasem gromadzące się na siatce zanieczyszczenia spowodują dodatkowe, znaczne opory i mogą być źródłem hałasu.

2. Wyrzutnia - służy do usuwania zużytego powietrza na zewnątrz

Wyrzutnia może być wykonana jak czerpnia i zamontowana w ścianie zewnątrznej
budunku pod warunkiem, że:
    powietrze wywiewane nie zawiera uciążliwych zapachów oraz zanieczyszczeń szkodliwych dla zdrowia, 
   przeciwległa ściana sąsiedniego budynku z oknami znajduje się w odległości co najmniej 10m, lub bez okien co najmniej 8 m, 
    okna znajdujące się w tej samej ścianie oddalone są w poziomie od wyrzutni co najmniej 3 m, a poniżej lub powyżej wyrzutni, co najmniej 2 m. 
    czerpnia powietrza, usytuowana w tej samej ścianie budynku, znajduje się poniżej lub na tym samym poziomie, co wyrzutnia w odległości co najmniej 1.5 m.

Wyrzutnia może być źródłem hałasu, dlatego nie montujemy jej przy oknach sypialni. Wyrzut powietrza można zrealizować wykorzystując kanał wentylacyji grawitacyjnej.

3. Centrala wentylacyjna - jest "sercem" całej instalacji wentylacyjnej, ona dostarcza świeże filtrowane powietrze, usuwa stare ,w niej następuje odzysk ciepła.

Centralę opisuje charakterystyka przepływowa , czyli zależność sprężu dyspozycyjnego od wydajności powietrza. Dobierając odpowiednie urządzenie spośród różnych ofert dostępnych na rynku, inwestor dodatkowo powinien brać pod uwagę następujące parametry: 
   ciężar 
   wytwarzany przez centralę hałas 
   poziom odzysku ciepła (powinny być podane wykresy sprawności wymiennika ciepła dla tzw. powietrza suchego) 
   zużycie prądu (urządzenie pracuje 24 godziny na dobę, zużycie energii elektrycznej jest więc istotne) 
  koszty i dostępność filtrów powietrza (wymiana filtrów co 3-6 miesięcy, niektóre sprowadzane urządzenia wymagają wymian kosztownych kaset ) 
   niezawodność wentylatorów (stosowanie wentylatorów renomowanych producentów gwarantuje wieloletnią pracę )

Centrala wentylacyjna pracująca w domu mieszkalnym powinna charakteryzować się wysokimi parametrami technicznymi przy jak najprostszej konstrukcji. Centralę wentylacyjną ustawiamy na stabilnym podłożu poddasza, piwnicy lub pomieszczenia gospodarczego, pamiętając by nie znajdowała się bezpośrednio przy sypialni. Centrale podłącza się do sieci 230 V poprzez gniazdo jednofazowe z uziemieniem. Odpływ skroplin może być być podłączony do sieci kanalizacyjnej lub do specjalnego zbiornika, którym będziemy zbierać skropliny. Jednak trzeba sobie zdawać sprawę, że czasami ilość wydzielanego kondensatu jest naprawdę spora.

4. Kanały główne - są to ocinki kanałów dochodzące bezpośrednio do centrali po stronie nawiewu, wywiewu, wlotu i wylotu. Mogą być wykonane z aluminium lub z PCV.

5. Kanały odgałęźne - są to kanały łączące pomieszczenia z kanałami głównymi

Stosowane średnice kanałów: 
    nawiewy do sypialni i gabinetu Ø100mm 
    pokoju dziennego Ø135mm 
    wywiewny z łazienek, toalet, pom. gosp. Ø100mm 
    wywiew z kuchni Ø125mm 
    wywiew z okapu nadkuchennego Ø100mm

Średnice wszystkich kanałów dobiera się w zależności od wielkości przepływającego przez nie powietrza, nie powinno się przy tym przekraczać następujących wartości: 
    Ø100 dla przepływu max. 100m3/h 
    Ø130 dla przepływu max. 190m3/h 
    Ø160 dla przepływu max. 300m3/h 
    Ø200 dla przepływu max. 450m3/h 
    Ø250 dla przepływu max. 700m3/h

Przy zachowaniu powyższych zasad straty ciśnienia na kanałach przyjmuje się 2 Pa/mb dla odcinka prostego kanału i dodatkowo: 
    3 Pa dla każdego łuku 
    4 Pa dla odgałęzienia trójnika 
    30 Pa dla każdego z anemostatów nawiewnych lub wywiewnych.

Sposób prowadzenia kanałów może być dowolny. Należy tylko unikać nagłych załamań i ostrych łuków. Stosunkowo najprościej rozprowadza się kanały na poddaszu. Jeżeli budynek posiada więcej kondygnacji, odgałęzienia zasilające pomieszczenia najniższe prowadzi się pod połacią dachu, po narożnikach ścianek kolankowych do stropu i poprzez przekucie do odpowiednich pomieszczeń. Jako wyciągi można wykorzystać istniejące kominowe kanały wentylacyjne. Należy w nich jednak koniecznie poprowadzić dodatkowe kanały elastyczne PCV i połączyć poprzez odpowiedni kołnierz do instalacji wentylacyjnej. Kanał PCV jest niezbędny, ponieważ w praktyce istnieją znaczne nieszczelności w kominach. Jako kanały wentylacyjne najlepiej użyć przewodów o właściwościach tłumiących hałas, izolowanych. Używanie rur spiro lub flex dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy mamy pewność, ze kanały oprowadzone są w otoczeniu względnie ciepłym i wystarczy izolacja kanałów o grubości 25 mm. Jednak, gdy prowadzimy kanały np. przez nieocieplone, wentylowane poddasze, należy dodatkowo wszystkie kanały od strony nawiewu aż do wywiewu z pomieszczeń zaizolować wełną mineralną o grubości min. 5 cm.

6. Anemostaty nawiewne - regulowane, umożliwiające sterowanie ilością powietrza nawiewanego (zapewniają przysufitowy rozdział powietrza).

Poprzez wkręcanie lub wykręcanie możemy precyzyjnie ustalić ilość nawiewanego lub wywiewanego powietrza. 
    dla strumieni 30-50 m3/h stosować  Ø100 (np. dla sypialni) 
    dla strumieni 50-100 m3/h stosować  Ø125 - Ø160 (np. dla pokoju dziennego)

7. Anemostaty wywiewne - umożliwiające sterowanie ilością powietrza wywiewanego

Stosowane średnice: 
   Ø125 - Ø150 dla kuchni 
   Ø100 dla łazienki, WC, itp. 

                                 

Nawiewniki montuje się w suficie w sypialni, pokoju dziennym, gabinetach czyli wszędzie tam, gdzie niezbędny jest napływ świeżego powietrza. Nawiewu nie stosuje sie w holu i korytarzach. Miejsce nawiewu powinno być tak wybrane, aby zapewnić w miarę dokładną wymianę powietrza i nie bezpośrednio nad miejscem przebywania ludzi. Najlepiej w okolicach okien, z dala od drzwi. W pokoju dziennym mogą być dwa nawiewy. Wywiewniki montuje sie po jednym w łazienkach, toaletach, garderobach, pomieszczeniach gosp., ewentualnie w przedsionku. W kuchni zalecamy wykonanie dwóch punktów. Jeden zakończony anemostatem wywiewnym (albo kratką), a drugi podłączony do okapu kuchennego. Okap podłączamy tylko nad kuchenką elektryczną i gdy jet on wyposażony w filtr przeciwtłuszczowy.( Brak filtra może doprowadzić do trwałego zabrudzenia instalacji i wymiennika ciepła.) Należy pamietać, że powietrze powinno mieć zapewniony swobodny przepływ z pokoi do łazienek i kuchni. W tym celu drzwi do tych pomieszczeń powinny być podcięte przy podłodze (min. 1,5 cm) albo zaopatrzone w kratki wentylacyjne (pow. kratki 50-60 cm2). 

8. Trójniki - służą do rozdziału powietrza z kanałów głównych do kanałów rozgałęźnych

Reklama_______________________________________________________________

Opracowanie: Redakcja   Źródło: Global Tech

powrót      strona główna      dla instalatorów     baza firm      kontakt