Zagrożenia zanieczyszczeniami w powietrzu świeżym(jak i z materiałów budowlanych) i w innych w pomieszczeniach, można rozwiązać w następujący sposób; zainstalować prawidłowo funkcjonującą wentylację mechaniczną, która w sposób efektywny usunie zanieczyszczenia w pomieszczeniu. W przypadku budynków mieszkalnych zdecydowanie zamienić wentylacje grawitacyjną na wentylację mechaniczną nawiewno -wywiewną.
Ten warunek (połowicznie bo bez wentylacji wywiewnej) już się znalazł się w nowym Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury (7) z dnia 12 kwietnia 2002 roku.(Dz.U. Nr. 75 ,poz. 690) rozdział 6 – wentylacja § 155 p.3 (wraz z załącznikiem pkt. 2.3.2 ) –„ W przypadku zastosowania w pomieszczeniach okien, drzwi balkonowych i innych zamknięć otworów zewnętrznych o dużej szczelności, uniemożliwiającej infiltracje powietrza zewnętrznego w ilości niezbędnej do potrzeb wentylacyjnych, należy przewidzieć nawiewną wentylację mechaniczną” Oczywiście już zapomniano o wentylacji wywiewnej. Jakkolwiek, to nowe rozwiązanie techniczne, będzie się wiązało ze wzrostem kosztów budowy takich instalacji nawiewno-wywiewnych, ale taka właśnie jest potrzeba kryterium zdrowotnego.
Nawiew świeżego powietrza dla tych pomieszczeń także musi być prawidłowo filtrowany celem eliminacji zanieczyszczeń z zewnątrz. Powrót instalacji powracającego powietrza natomiast, realizowałby zadanie usuwania wszelkich powstałych zanieczyszczeń w pomieszczeniach (otwarcie okien i przewiew pomieszczeń , niestety nie wystarczą ze względu na okresowy charakter tej czynności). Inne budynki natury przemysłowej i użyteczności publicznej z samej swojej natury taką wentylację nawiewno-wywiewną muszą mieć zainstalowana i sprawnie działającą. Tutaj także należy nadmienić uwagę, że operatorzy budynków posiadających już działającą wentylację lub klimatyzację, nie przywiązują dostatecznej uwagi do jej częstej konserwacji dotyczącej czyszczenia i wymiany filtrów. Częsta i okresowa wymiana filtrów, jest podstawowym warunkiem zmniejszenia stężenia zanieczyszczeń w powietrzu oraz ich odpowiednia jakość filtracji, na co konserwatorzy systemów wentylacyjnych nie zwracają dostatecznej uwagi.
Ostatnio pokazuje się dosyć dużo artykułów dotyczących stanu zanieczyszczeń kanałów wentylacyjnych oraz sposobu ich czyszczenia. Problem zgoła jest gdzie indziej. Obecne stosowana technika łączenia kanałów wentylacyjnych w Polsce jest z lat 60-tych (łączenie na ramki). Dolna stopka części ramki zainstalowana jest we wewnętrznej stronie kanału wentylacyjnego, co jest kieszenią i miejscem gromadzenia się wszelkich zanieczyszczeń jakie są w powietrzu. Zgromadzone pyły i inne zanieczyszczenia wraz ze wzrostem temperatury i wilgotności powietrza w kanale wentylacyjnym, są znakomitym miejscem na rozwój bakterii ,grzybów i pleśni co potem może spowodować tzw. „syndrom chorych budynków” BSD (Building Syndrom Disease).
Przekrój profila kanału wentylacyjnego wyraźnie wskazuje na jej dolny element ramki, który znajduje się wewnątrz kanału wentylacyjnego (kanał jest mocowany pomiędzy dolną podstawę ramki a jej górną częścią). Na rynku Polskim jest kilkanaście typów używanych ramek ,ale zasadniczo ich konstrukcja jest podobna co do charakteru parametru kształtu. Stosowany kształt tych ramek jest głównym winowajcą gromadzenia się zanieczyszczeń w kanałach wentylacyjnych (w ich miejscu łączenia się pomiędzy kanałami) a co za tym idzie, nawiewanych zanieczyszczeń z kanału do pomieszczeń, zwiększając stopień zanieczyszczenia biologicznego powietrza.
Zdecydowana większość projektantów instalacji wentylacji, inspektorów nadzoru wykonywanych instalacji wentylacyjnych, inwestorów oraz Instytucji nadzorujących inwestycje pod względem sanitarno-epidemiologicznym (Sanepid) nie zdaje sobie sprawę, że wszystkie inne kraje o dużym postępie rozwoju technologicznego już 10 lat temu odstąpiły od takiej techniki łączenia kanałów, ponieważ problem zanieczyszczonych kanałów nie dał się rozwiązać w sposób dostatecznie łatwy.
Obecnie montowanych (według powyższej techniki łączenia ) kanałów wentylacyjnych i ich akcesorii (przepustnice, tłumiki, itp.) – nie da się wyczyścić w sposób dokładny i satysfakcjonujący do standardów czystości powietrza.
Nowoczesna technika łączenia kanałów wentylacyjnych i ich akcesorii (tłumiki, przepustnice, filtry, itp.) polega na technice wywijania końcówki kanału wentylacyjnego w ten sposób aby uzyskać kołnierz do łączenia kanałów i akcesorii na zewnątrz kanału i pozostawić wewnętrzną część kanału gładką, co nie pozwala w miejscu łączenia się kanałów wentylacyjnych na gromadzenie się jakichkolwiek zanieczyszczeń.
Jaką technikę filtracji powietrza zastosować aby była bardzo skuteczna i tania?Odpowiedź nasuwa się sama. W czasie rozwoju nowoczesnej techniki, elektrofiltry, których koszt parę lat temu był poważną barierą w stosowaniu ich w powszechnym użyciu, teraz jest ogólnodostępny. Technika działania elektro filtra jest prosta.
Opis zasady działania elektrofiltra
Nowoczesny elektrostatyczny filtr wychwytujący drobne cząstki kurzu (poniżej 50mm) o potencjalnym działaniu przeciw alergizującym i antybakteryjnym, przeznaczony do zapewnienia wysokiej czystości powietrza i ochrony przed alergenami osobom przebywającym w mieszkaniach, pomieszczeniach medycznych, szkołach, urzędach i podobnych pomieszczeniach. Zanieczyszczone powietrze (kurz, bakterie i inne zanieczyszczenia) wsysane jest przez króciec wlotowy przez perforowany ekran, który zapewnia równomierny rozkład strumienia powietrza.
Strumień ten dostarczany jest następnie do podstawowego elementu filtra, jakim jest kondensator powietrzny wysokiego napięcia (7kV) wraz z elektrodami jonizacyjnymi. Przepływające w strumieniu powietrza zanieczyszczenia jonizują się w kontakcie z elektrodą jonizująca (zwykle ujemnie) i zostają przyciągnięte podczas kontaktu z okładką kondensatora, gdzie zostają unieruchomione, uwalniając powietrze z zanieczyszczeń. Efektywność takiego procesu filtracji powietrza, w zależności od rodzaju zanieczyszczeń jest od 95%-100%.
Filtrami elektrostatycznymi można się zająć trochę bliżej i omówić ich przeznaczenie w zastosowaniu ich do systemów wentylacji. Jest szereg różnego rodzaju filtrów elektrostatycznych, które można zaklasyfikować do grup wymienionych poniżej;
Elektrostatyczne filtry sekcyjne (urządzenia ,które są budowane z sekcji kondensatora o różnych wymiarach) i umieszczane są w urządzeniach wentylacyjnych gdzie jest wymagana filtracja o wysokiej skuteczności. Sekcje elektro filtra mogą być częścią centrali wentylacyjnej, nawiewnika wentylacyjnego lub zamontowane w innym miejscu (np. na przewodzie wentylacyjnym zasilających pomieszczenie wymagające dużej skuteczności filtracji ). Filtry tej klasy nazywają się filtrami przepływowymi i występują w obudowie lub bez. Filtry przepływowe nie posiadają własnych napędów wentylacyjnych i wykorzystują tylko przepływ powietrza już uprzednio generowany przez inny układ wentylacyjny (wentylator , centrala. etc).
Przykładem takiego elektro filtra jest Antybakteryjny i Anty alergiczny Przepływowy Filtr Elektrostatyczny typu PFE-500 produkcji firmy Koss pokazany na zdjęciu poniżej. Filtr pokazany powyżej składa się z obudowy, króćca wlotu zanieczyszczonego powietrza (przed filtrowaniem) i króćca powietrza po filtrowaniu (czyste powietrze i wolne od bakterii i innych zanieczyszczeń). W środku obudowy zamontowany jest elektrostatyczny filtr sekcyjny. Filtr ten jest montowany na instalacji wentylacyjnej nawiewnej ,gdzie powietrze jest doprowadzane do danego rejonu pomieszczeń wymagających wysoki stopień czystości.
Elektrostatyczne filtry kompaktowe to filtry, które w swojej konstrukcji posiadają wentylator i w swoim działaniu są autonomiczne i nie potrzebują żadnych innych instalacji wentylacyjnych w celu ich prawidłowego działania. W wielu przypadkach nie ma potrzeby robić całej instalacji o dużej skuteczności filtracji. W takim kontekście powinny być instalowane urządzenia, których ich konstrukcja pozwala na wykonanie zadania filtracji w zakresie pojedynczej jednostki filtracyjnej, umieszczonej w danym pomieszczeniu, które wymaga zwiększonej filtracji powietrza. Są na rynku Polskim już dostępne urządzenia, które są montowane na suficie danego pomieszczenia i filtrują powietrze wewnątrz pomieszczenia poprzez zainstalowany filtr elektrostatyczny. Na rysunku poniżej można zauważyć plenum z wentylatorem. Wentylator zasysa powietrze recyrkulacyjne poprzez filtr zgrubny i przez filtr elektrostatyczny (kondensator), który dosyć skutecznie wyłapuje zanieczyszczenia. Konstrukcja filtra pokazanego poniżej wskazuje, że jest to jednostka samodzielna z własnym wentylatorem, pozwalająca na skuteczną filtrację zanieczyszczeń w pomieszczenie.
System pracy takiego filtra jest następujący:
Filtr nawiewa powietrze przefiltrowane pod sufitem pomieszczenia w kierunku spiralnym (każda ze stron filtra nawiewa strumień powietrza pod innym kątem) w sposób aby powietrze zaczęło cyrkulować w pomieszczeniu. Spiralna cyrkulacja powietrza powoduje, że wszystkie zanieczyszczenia w powietrzu są zasysane do wlotu filtra powietrza. Proces ten jest powtarzany parę razy na godzinę powodując, że objętość powietrza w pomieszczeniu jest filtrowana aż do skutku osiągnięcia wysokiego stopnia czystości. Na rysunku poniżej przedstawiono uproszczony sposób cyrkulacji powietrza w pomieszczeniu , w którym zastosowano filtr kompaktowy. Zaletą takich filtrów jest możliwość ich pracy bez żadnych przeróbek i adaptacji pomieszczeń.
Reklama_______________________________________________________________
|
Opracowanie: Redakcja
Źródło: Koss
|
