Jakość powietrza w domu ma istotne znaczenie dla samopoczucia mieszkańców, może też wpływać na stan techniczny budynku. Najważniejsza jest - z czego nie każdy zdaje sobie sprawę - wilgotność powietrza. Stanowi ona zasadnicze zagrożenie dla elementów budynku. Także inne, niekorzystne zmiany składu powietrza zachodzą wskutek normalnego użytkowania pomieszczeń. Praktycznie nie sposób im zapobiec. Pozostaje zatem powietrze zużyte wymieniać na świeże, a zadanie to spełnia wentylacja.
Zacznijmy od wilgoci. W powietrzu występuje ona zawsze i wszędzie. Co więcej, pewna jej ilość jest człowiekowi niezbędna. Jej niedobór (powietrze zbyt suche) powoduje podatność na infekcje dróg oddechowych. Szkodliwy jest również nadmiar wilgoci, który występuje znacznie częściej, niż jej niedobór. Opisowe wyrażenia "za sucho" lub "za mokro" można ująć wymiernie, przez konkretne podanie zawartości pary wodnej w powietrzu. Trzeba tu jednak wprowadzić istotne rozróżnienie - na jego wilgotność bezwzględną i względną.
Wilgotność - dopuszczalna wilgotność powietrza w pomieszczeniu powinna się mieścić w granicach 30-65%, optymalana - 40-50%. Jest korzystna nie tylko dla organizmu człowieka, ale także dla mebli, książek, ubrań. wilgotność poniżej 30% nie jest wskazana ze względów fizjologicznych.
Wilgotność bezwzględna to po prostu ilość pary wodnej, jaka się znajduje w określonej objętości powietrza. Stan nasycenia (maksimum pary wodnej w powietrzu) zależy od temperatury. Przy wyższej "rozpuszcza się" w powietrzu więcej wody. Przykładowo 18 g to wszystko, co może się "zmieścić" w powietrzu o temperaturze 20°C.
Wilgotność względna to stosunek rzeczywistej zawartości pary w powietrzu do maksymalnej. Zależy on nie tylko od ilości wody, ale także od temperatury. Jeśli więc 1 m3 powietrza o temperaturze 20 °C zawiera 8,8 g wody, mówimy że jego wilgotność względna wynosi 50%.
Dobremu samopoczuciu mieszkańców i ich zdrowiu sprzyja wilgotność względna od 30% do 65% przy temperaturze powietrza 20-22°C - najdogodniejsze dla ludzi. Poniżej tej granicy mówimy o powietrzu za suchym, powyżej - o za wilgotnym.
Usuwanie nadmiaru wilgoci stanowi podstawowy miernik skuteczności wentylacji. Tak więc projektując ją należy kierować się przede wszystkim przewidywną ilością "produkowanej" w domu pary wodnej.
Odwrotny kłopot mamy w zimie. Mroźne powietrze z zewnątrz, napływające w miejsce wyprowadzanego zużytego, w ciepłym mieszkaniu okazuje się przesuszone. Trzeba je odpowiednio nawilżać. Nie stwarza to większych trudności, jeśli instalacja wentylacyjna jest dobrze dostosowana do wymagań domu jednorodzinnego.
Reklama_______________________________________________________________
|
Opracowanie: Redakcja
Źródło: Koss
|
